این منطقه با ارتفاعی حدود 1500 متر بالاتر از سطح دریا دررشته کوه های "TitiWangsa" قرار دارد. این تفریحگاه بعد از اینکه "James Fraser" یکی از معدن جویان پیشتاز اسکاتلندی در دهه 1890 بنگاه داد و ستد سنگ معدن قلع را در آنجا دایر کرد، به این نام خوانده شد. گردشگران می توانند برای دیدن پوشش گیاهان سبز ، دیواره هایی از درختان جنگل، باغچه های بی نظیر گل و استفاده از هوای مطبوع کوهستان ، سفری به ارتفاعات"Fraser" داشته باشند و طبیعت را به معنای واقعی خودش تجربه کنند.
این منطقه با داشتن ویلاهای زیبا و جذاب "Tudor" ، هتلها، تفریحگاه ها و کلبه های کوهستانی لحظات بیادماندنی را برای گردشگران به ارمغان می آورد. از دیدنی های این منطقه مرکز مطالعات طبیعت بوده که در این مرکز بازدیدکنندگان می توانند اطلاعات مفیدی درباره گونه های گیاهی و جانوری این منطقه کسب کنند. در منطقه "Fraser" که از افتخارات آن برگزاری مسابقات سالانه پرندگان است، تماشای پرندگان زیبا یکی از پر طرفدارترین سرگرمی ها می باشد. از دیگر برنامه های تفریحی آنجا می توان به راهپیمایی در جنگل با استفاده از مسیرهای متعدد جنگلی، تیر اندازی با کمان و اسب سواری اشاره کرد. و همچنین قایق سواری در آبهای خروشان برای کسانی که روحیه ماجراجویانه ای دارند خالی از لذت نخواهد بود.
کلیسای افسانه ای مسیح به موازات بنای استد هویز قرار گرفته است. آجرهای این کلیسا همگی از هلند به این محل منتقل شدند و بناهای ملاکایی با خشت های قرمز رنگ محلی به آنها شکل دادند. ساختمان کلیسا بسیار قدیمی است و سنگ قبرهای حکاکی شده موجود در آن داستان تلخ درد و رنج هایی را که ساکنان اروپایی اولیه این منطقه با آنها مواجه بودند، بازگو می کند. ستون های عرضی عظیم سقف سالن کلیسا هر کدام یک درخت بودند که پس از کنده کاری در این محل تعبیه شدند و در بالای محراب یک صلیب مسیح از جنس چوب از یک تسمه بسته شده به دیوار آویخته شده است.
زمانی که کلیسا تازه شروع به کار کرده بود، دارای منبر نبود و کشیش بر روی یک صندلی که به وسیله طناب به تسمه روی دیوار متصل شده بود می نشست و در هنگام موعظه، خادم کلیسا کشیش و صندلی را تا ارتفاع وسط دیوار بالا می کشید. در خارج از کلیسا برج ساعت "تان بنگ سو" با قدمت یک قرن قرار دارد که به وسیله خانواده ثروتمند "تان" ساخته شده است.
در نزدیکی برج یک فواره کوچک به مناسبت شصتمین سال سلطنت ملکه ویکتوریا ساخته شده و چهار مجسمه موش صحرایی سفید رنگ در اطراف آن یادآور داستان اولیه پیدایش ملاکا هستند.
کامرون هایلندز به عنوان توسعه یافته ترین تفریح گاه کوهستانی مالزی و در ارتفاع 1800 متر از سطح دریا به واسطه وجود کشت زارهای وسیع چای از دیگر مناطق کوهستانی کشور متمایز می گردد. امروزه صنعت چای در مالزی همانند صنایع دیگر با نیروی کار بالا، از کارگران بنگلادشی استفاده می کنند. به وسیله تور از برخی کشت زارهای چای به استثنای روزهای دوشنبه می توان بازدید نمود و در روزهای یکشنبه چیدن برگ های چای انجام نمی شود. زیباترین مزرعه چای در سونگای پالاس واقع در برینچانگ مرتفع ترین بخش کامرون هایلندز قرار دارد و قدیمی ترین کارخانه فرآوری برگ های سبز چای نیز در سال 1929 در مزرعه فارلیه در نزدیکی هابو ساخته شد که هنوز نیز از همان فناوری اولیه استفاده می کند. قابل دسترس ترین مزرعه چای جهت عکس برداری املاک بارات تی در تاناه راتا می باشد که دارای یک چایخانه بوده اما توری برای دیدن آن برگزار نمی گردد. دو مزرعه نخست یاد شده متعلق به شرکت محلی تولید چای «Boh» می باشند که دارای تعداد زیادی «چایخانه» در شهرهای بزرگ و مزارع چای خود می باشد.
کامرون هایلندز با وجود اینکه بخشی از ایالت پاهانگ محسوب می شود اما فقط از طریق شهر تاپاه در ایالت پراک قابل دسترس می باشد. از این شهر اتوبوس ها هر ساعت یک بار به مقصد کامرون هایلندز حرکت می کنند و همچنین می توان یک تاکسی را بطور دربست کرایه نمود. از کوالالامپور و پینانگ اتوبوس های سریع السیر به مقصد کامرون هایلند حرکت می کنند. اگر با خودرو شخصی سفر می کنید، در شمال شهر تاپاه در امتداد جاده قدیمی یک خروجی وجود دارد که از طریق چندریانگ شما را به یک آبشار پلکانی بسیار زیبا به نام «لاتا کینجانگ» هدایت می کند. این آبشار از امتداد بزرگراه شمال - جنوب به خوبی قابل مشاهده است و پله های بتونی آن به یک پل معلق منتهی می شوند. افراد بومی که در پای آبشار زندگی می کنند آبشارهای کوچک دیگر این منطقه را به شما نشان می دهند و با پرداخت مبلغ کمی به آنها می توانید از باغ های میوه «دوریان» آنها در جنگل دیدن کنید. البته برای ورود به این منطقه که یک جنگل حفاظت شده است باید از قبل مجوز لازم را از اداره جنگل بانی در تاپاه تهیه نمایید.
از شهر تاپاه جاده کامرون هایلندز از میان جنگل انبوه درختان مخروطی، سرخس ها و خیزران ها به یک سربالایی به طول 90 کیلومتر وارد می شود. این منطقه به خاطر وجود درختان سرخس و گل های ارکیده وحشی شهرت دارد. در هنگام طی این مسیر سربالایی از کنار بومیان این منطقه عبور می کنید که یا سوار بر موتورسیکلت یا با پای پیاده در حالی که تورهای شکار پروانه را با خود حمل می کنند به سمت روستای خود در حرکت هستند. پس از طی 45 کیلومتر به اولین منطقه مسکونی کوچک می رسید، 4 کیلومتر جلوتر دریاچه مصنوعی سلطان ابوبکر قرار دارد. این دریاچه به وسیله ساخت یکی از قدیمی ترین سدهای کشور بر روی رودخانه برتام جهت تامین برق منطقه کامرون هایلندز بوجود آمده است. بر روی یک پرتگاه در بالای دریاچه نخستین هتل ساخته شده به سبک تئودور با چشم انداز به دره قرار گرفته است.
با پشت سر گذاشتن دریاچه زمین های کشاورزی وسیع نمایان می شوند بطوری که به این منطقه لقب پایتخت سبزی جات شبه جزیره داده شده است. کشاورزان چینی نیز در این منطقه کارگران بنگلادشی را استخدام نموده اند و عدم استفاده از سموم شیمیایی دفع آفات نباتی و تمایل به کشاورزی آلی در میان آنها رواج دارد. پس از طی 15 کیلومتر به شهرستان اصلی این منطقه یعنی تاناه راتا می رسید که یک مرکز توریستی پرجنب و جوش با هتل ها، فروشگاه ها و رستوران های متنوع می باشد. پیشرفت هایی که امروز در این شهر مشاهده می شوند بسیار متفاوت از توصیفی است که ویلیام کامرون، نقشه بردار دولت استعماری طی سفر خود به این منطقه در سال 1885 از آن گزارش نموده است. این منطقه حتی برای اهالی بومی ساکن در نواحی کم ارتفاع منطقه ناشناخته بود اما پس از مدت کوتاهی چای کاران و پس از آنها کشاورزان با ادعای مالکیت بر زمین های فلات منطقه برای انتقال محصولات خود به بازار به احداث جاده اقدام نمودند. تاناه راتا، امروز بخاطر تنوع گردشگرانی که از آن دیدن می کنند محبوبیت یافته و برخی از آنها که از نواحی کم ارتفاع تر به این محل سفر می کنند برایشان دیدن شومینه های روشن در خانه ها و وجود صبحانه و غذاهای متنوع اروپایی و انگلیسی در فهرست غذاهای رستوران ها کمی غیرمنتظره است.
مجموعه ای است با وسعت بیش از 8 هکتارو در ارتفاع 800 متری از سطح دریا که تنها 40 دقیقه با شهر کوالالامپور فاصله دارد. مکانی استآرام با هوایی خنک ، مطبوع و امکانات رفاهی تفریحی مناسب .کلیه بناهای این مجموعه اعم از هتل ، خیابانها و مغازه های آن به سبک معماری قرن شانزدهم دهکده های منطقه آلزاس فرانسه ساخته شده است و سعی شده در کلیه جزئیات آن اصالت معماری اروپای چند قرن پیش حفظ شود.
از دیگر دیدنی های این مجموعه ، دهکده ژاپنی با چایخانه سنتی آن می باشد. ضمنا علاقمندان به گلف و اسب سواری می توانند از امکانات ورزشی این مجموعه بهره مند شوند. بخاطر جنگلهای سر سبز اطراف ، مکانی است ایده آل برای گذراندن اوقاتفراغت و استراحت دور از هیاهوی شهر.
برای رفتن به آلورستار، مرکز ایالت کداه از شهر سونگای پتانی از طریق بزرگراه به سمت شمال حرکت کنید. این منطقه پایتخت برنج کشور لقب گرفته و زمین های حاصلخیز آن نیمی از محصول داخلی برنج کشور را تولید می نمایند. به واسطه طرح عظیم آبیاری مودا در منطقه که مساحت 000/127 هکتار را تحت پوشش قرار می دهد، برداشت محصول برنج دو بار در سال انجام می گیرد. این پروژه یکی از معدود طرح هایی است که توسط بانک جهانی مورد حمایت مالی قرار گرفته و با بازدهی کافی اهداف مورد نظر بانیان آن را تحقق بخشیده است. کانال آبیاری قدیمی تر در قرن نوزدهم به وسیله «وان مت سامان» رئیس الوزراء وقت ساخته شد که به عنوان یک کار عظیم در آن زمان و در امتدادی کاملا مستقیم در طول جاده اصلی قدیمی از دامنه کوه «جرای» تا شهر آلورستار احداث گردید. آلورستار به عنوان یک پایانه برای رفتن به جزیره لنکاوی در نظر گرفته می شود اما در داخل شهر و در امتداد خیابان اصلی آن یعنی خیابان «پکان» بناهای با سبک معماری زیبا را می توان مشاهده نمود. مسجد بزرگ ظهیر در این خیابان در سال 1912 ساخته شد و ردیف ستون ها و گنبدهای زیبای آن به سبک معماری آندلسی طراحی گردیده است.
در مقابل مسجد، موزه دی راجا قرار دارد که از مشخصه های جالب آن می توان به طرح بندی زیبا و نمایشگاهی از اشیاء مربوط به خانواده سلطنتی از جمله نشان های افتخار سلطان عبدالحلیم که بیشتر تصویر جانوران آفریقا بر آن ها نقش بسته اشاره کرد.
بعد از موزه ساختمان زیبای تالار بزرگ شهر قرار دارد که در سال 1898 به سبک معماری تایلندی ساخته شد. این تالار توسط سلاطین پیشین کداه برای رسیدگی به دادخواست های عمومی و شنیدن عریضه های اهالی مورد استفاده قرار می گرفت و امروز محلی برای برپایی مراسم و جشن ها یا همایش های دولتی می باشد. «بالای نوبت» در پایین خیابان سازهای ارکستر سلطنتی کداه شامل یک شیپور، سه طبل و یک زنگ را در خود جای داده و امروزه تنها چهار ارکستر از این دست در مالزی یافت می شوند که بقیه در ترنگانو، سلانگور و جوهور قرار دارند، اما ظاهرا ارکستر کداه از همه قدیمی تر است و هدیه ای از جانب آخرین سلطان ملاکا بوده است. ارکستر کداه از احترام و قداست خاصی برخوردار بوده و نواختن آن به هنگام به تخت نشستن پادشاه به وی اعتبار قانونی می بخشد. همچنین این ارکستر در ایام و مناسبت های دیگر همچون دقایقی قبل از افطار در ماه رمضان از بالای برج بالای نوبت اجرا می گردد. برای دیدن از ارکستر می توان از ساختمان دبیرخانه دولتی مقابل کسب مجوز نمود.
موزه بعدی موزه ملی یا (میوزیوم نگری) می باشد که یکی دیگر از ساختمان های سبک معماری تایلندی است و شامل مجموعه ای از کارهای سرامیکی چین و همچنین اشیایی از بوجانگ ولی می باشد. این موزه کمی پایین تر از بزرگراه دارالامان در نزدیکی استادیوم قرار دارد.
تپه سنت پاور جایی است که تنها آثار باقیمانده به سبک معماری اصیل پرتغالی را در دامنه های خود جای داده است. زمانی که پرتغالی ها ملاکا را فتح کردند تصمیم داشتند که یکی از مقتدرترین استحکامات را در منطقه شرق برپا کنند، بدین منظور صدها برده و اسیر سنگ های عظیم را از ویرانه های مساجد تخریب شده و سنگ قبرهای کنده کاری شده آنها حمل می نمودند تا قلعه آفاموسا را بسازند. سرانجام قلعه ساخته شد و به مدت 150 سال در مقابل تاخت و تاز دشمنان مقاومت نمود تا اینکه در سال 1641 بعد از 8 ماه محاصره به وسیله هلندی ها فتح گردید. پرتغالی ها برخلاف انتظارشان ملاکا را ثروتمند و بندر موفق شرق افسانه ای نیافتند و در زمان پیروزی آنها شهر ملاکا تقریبا روی به ویرانی کامل نهاده بود. اما با این وجود هلندی ها بلافاصله به بازسازی شهر به سبک و سیاق هلندی و تعمیر قلعه اقدام نمودند و پس از مدت کوتاهی ملاکا بار دیگر تبدیل به یک قلعه نفوذ ناپذیر گردید.
اما متاسفانه هنگامی که انگلیسی ها در اوایل قرن نوزدهم ملاکا را اشغالنمودند، تصمیم گرفتند که قلعه و استحکامات موجود در شهر را برای جلوگیری ازبازپس گیری مجدد آنها توسط هلندی ها تخریب نمایند و بدین ترتیب دیوارها و دروازه های قلعه به شدت آسیب دیده و آنچه امروز از آن بجای مانده یک دروازه بدون دیوار است.
این معبد با شکوه چینی که بر فراز یک تپه واقع گردیده در واقع نسبتاً نوساز بوده و در سال 1989 بنا گردیده و وقف سه الهه چینی از جمله“Thean Hou” شده است. تازه ساز بودن این معبد معماری سنتی آنرا تحت تأثیر قرار نداده و با ستونهای سرخ فام خود برای آنانی که به معبد وارد می شوند نوید بخش سعادت و خوشبختی است و هر دونماد معماری سنتی و نوین را به نمایش می گذارد.
وجود تندیس های زیبا از دوازده حیوان صور فلکی چینی در این معبد باعث شده بسیاری از چینی ها این محل را برای برگزاری مراسم عروسی خود برگزینند. همچنین زائران و بازدیدکنندگان می توانند برای آگاهی از طالع خود از طالع بینانی که در معبد این خدمات را انجام می دهند، بهره بگیرند.
فروشگاههای زنجیره ای تسکو فعالیت خود را از سال 2002 در مالزی آغازکرد و در مدت نسبتا کوتاهی توانسته است حدود 19 شعبه در سراسر کشور دایر کنداز ویژگیهای شعبات این فروشگاهها وسعت مکان و تنوع کالاهای عرضهشده در آنهاست ، از مواد غذایی و پوشاک گرفته تا لوازم برقی و ابزارآلاتمی توان در آنها یافت. از دیگر خصوصیات اجناس ارائه شده در قفسه های این فروشگاهها ،قیمتهای رقابتی و نازل آنهاست ، که توانسته اند در مدت زمان نسبتا کوتاهیطیف وسیعی از خریداران را بصورت مشتری دائمی خود درآورند. برای کسانی که قصد دارند خریدهای کلی انجام دهند ، با خرید از تسکومیتوانند مبالغ معتنابهی صرفه جویی کنند.
پارک ملی با مساحتی بالغ بر 430000هکتار در محدوده سه ایالت مالزی واقع شده که بخش اعظم آن در ایالت پاهانگ قرار گرفته است. این پارک که به عنوان مشهورترین منطقه حفاظت شده مالزی محسوب می گردد دارای پنج پناهگاه برای حیوانات می باشد و گونه های جانوری کمیاب و در خطر انقراض چون خوک های خرطوم دار و کرگدن سوماترایی که تنها در حدود 40 راس از آنها باقی مانده است را در خود جای داده.
بلندترین قله شبه جزیره مالزی یعنی کوه «تاهان» در سرتاسر پارک با شکوه جلوه گری می نماید.
ساختمان «استدهویز» در شهر تاریخی ملاکا روبروی آنچه که گاهی اوقات میدانسرخ خوانده میشود، قرار گرفته است. این بنا با دیوارهای قطور شگفتانگیز ودربهای فوق العاده بزرگ ساخته شده از چوبهای سخت جنگلی با لولاهای آهنی، بیش از سیصد سال به عنوان ساختمان اداری دولتی مورد استفاده قرار میگرفته است. امروزه این بنا موزه تاریخ، قوم شناسی و ادبیات است و شرح حال شهر را از دوران پادشاهی باستانی مالایی تا به امروز در خود دارد و همه روزه به استثنای روزهای دوشنبه از ساعت نه صبح الی شش بعدازظهر با دریافت هزینه ورودی پذیرای بازدیدکنندگان است.
مجموعه آثار درون موزه شامل مهرها و سکههای قدیمی، لباسهای پرتغالی مربوط به قرن شانزدهم و عکسهای قدیمی از ملاکا است. این ساختمان که بین سال های 1641 تا 1660 ساخته شده به عنوان قدیمیترین بنای هلندی ها در آسیا شناخته شده که هنوز پابرجا مانده است و بنابر این خود به عنوان یک اثر باستانی محسوب میشود. ساختمان زیبای اداره کل پست شهر در خیابان «لاکسامانا» نیز توسط هلندی ها بنا شده که امروزه از آن به عنوان موزه جوانان استفاده میشود.
در بالای تپه سنت پاول ویرانه های بیشتری را می توان مشاهده نمود. در سال 1521 یک اشراف زاده پرتغالی به شکرانه نجات یافتن از مرگ در دریای جنوبی چین یک کلیسای کوچک را در این محل ساخت که بعدا به کلیسای سنت پاول تغییر نام داد. در سال های بعد اعضای فرقه مسیحی "Jesuits" در آن ساکن شدند و پس از تکمیل ساختمان کلیسا آن را به رنگ سفید رنگ آمیزی نمودند. از این پس ساختمان کلیسا به عنوان یک راهنما برای کشتی های در حال حرکت در آب های تنگه ملاکا محسوب می شد. سنت فرانسیس خاویر مبلغ مذهبی مشهور، در دیدارهایی که از ملاکا داشت مراسم آیین عشاء ربانی را در این کلیسا برگزار نمود و پس از مرگ او در چین، پیکرش قبل از انتقال به جزیره گوا در هند به مدت چند ماه در آنجا دفن شده بود.
در زمان حکمرانی هلندی ها با ساخت کلیسای مسیحی هلندی نسبت به کلیسایسنت پاول بی توجهی گردید اما کنده کاری های روی سنگ قبرهای داخل کلیسا حکایت از آن دارند که از آن پسکلیسا به عنوان محل تدفین مورد استفاده قرارمی گرفته است.
بزرگراه فدرال پس از عبور از ناحيه بزرگ پتالینگ جایا به شاه علم پايتخت ایالت سلانگور می رسد. شهر شاه علم که در سال 1963 بنا گردید با ساختمان های بزرگ، بلوارهای درخت کاری شده و میدان های متعدد بیشتر به یک حومه آرام شباهت دارد تا یک مرکز اداری. صنایع بزرگی چون کارخانه خودروسازی پروتون نیز در این شهر واقع شده اند.
شرکت پروتون طرح تولید خودرو ملی را با همکاری میتسوبیشی ژاپن اجرا نمود و امروزه باتوجه به عوارض گمرکی سنگین واردات خودروهای خارجی، این شرکت دو سوم بازار داخلی خودرو را در اختیار گرفته است. سلطان سلانگور در داخل قصر باشکوه بوکیت کایانگان بر فراز یک بلندی اقامت دارد. اما زیباترین بنای شهر مسجد سلطان صلاح الدین عبدالعزیز شاه می باشد. گنبدها و مناره های این مسجد که به نام مسجد کبود نیز خوانده می شود در زمره بلندترین ها در جهان اسلام می باشند. صحن مسجد ظرفیت پذیرش 16000 نمازگذار را دارد.
با حرکت به سمت غرب در امتداد بزرگراه مرکزی از کوالالامپور وجود طاق های ساخته شده به سبک معماری اندلسي نشان از پشت سر گذاشتن قلمرو فدرال و ورودتان به ایالت سلانگور دارد. این طاق سنگی در سال 1974 برای نشان دادن سخاوت سلطان سلانگور در واگذاری کوالالامپور به عنوان پایتخت ملی به حکومت فدرال برپا شد. بیش از دو دهه بعد از آن تاریخ، پوتراجایا، پایتخت اداری جدید قلب پروژه بلندپروازانه فن آوري چند رسانه ای و فن آوری اطلاعات، در مساحتی وسیع تر احداث گردید.
در انتهای جنوبی ایالت، فرودگاه بین المللی کوالالامپور در مساحت 100 کیلومتر مربع به عنوان یکی از بزرگ ترین فرودگاه های آسیا- بطوری که پيست مسابقات اتومبيل راني فرمولا 1 در محوطه وسيع آن جاي داده شده می باشد- واقع شده است. در نزدیکی پوتراجایا، سایبرجا شهر هوشمند طرح ابرگذرگاه چند رسانه ای برای شرکت های فعال در این صنعت قرار دارد و در اطراف مسجد زیبای پوتراجایا ساختمان های بزرگ اداری، اقامتگاه قصر مانند نخست وزیر و مراکز خرید بزرگ، بسیار بیش از آنچه در برنامه بلند مدت تا سال 2020 در نظر گرفته شده اند، هم اکنون در حال احداث می باشند. سلانگور همانند کوالالامپور و پراک در طول قرن نوزدهم در میان منابع غنی قلع، نزاع ها بر سر قدرت و جنگ های داخلی رشد نمود. ساکنان اصلی سلانگور، مینانکابائوها از سوماترای غربی بودند که بعدها بوگی ها جایگزین آنها شده و سلطان نشین کنونی کوالا سلانگور را تاسیس نمودند. در سال 1894، سلانگور در میان چهار ایالت نخست فدراسیون ایالت های مالایا قرار داشت.
نزدیکترین شهر ساحلی با امکانات رفاهی و تفریحی مناسب به شهرکوالالامپور ، پورت دیکسون می باشد که در سواحل تنگه ملاکا واقع شدهاست و تنها یک ساعت و نیم رانندگی با کوالالامپور فاصله دارد ، جادهارتباطی فیمابین بزرگراهی است سرسبز با مناظری طبیعی و زیبا.
پورت دیکسون مقصد سیاحتی مناسبی است برای کسانیکه مایل باشندتعطیلات آخر هفته و مرخصیهای چند روزه خود را به دور از هیاهوی شهرو مشغله های روزمره در مکانی آرام با ساحلی زیبا و پاکیزه با امکانات اقامتیمناسب بگذرانند.
برگشت به صفحه اول 
در فیس بوک به اشتراک بگذارید 
